Mijn liefste schat voelde zich niet meer goed in onze roedel.
Hij wilde graag de controle houden over iedereen en dat lukte hem niet meer.
We zagen hem steeds minder rust vinden en steeds vaker de controle verliezen.
Door mijn liefde voor hem, wilde ik het eerst niet zien, wilde ik er niet aan denken om hem een nieuwe thuis te geven.
Heb alles geprobeerd, wat mogelijk was, om hem rust te laten vinden.
Dit is me niet gelukt, zeker niet met regelmatig loopse teefjes in huis.
Apart zijn van mij of van de roedel was voor hem een hel.

Heb hem moeten laten gaan, naar een ongelofelijk lief gepensioneerd koppel, waar hij het enige hondje in huis is.
Waar hij alle aandacht en alle liefde voor zichzelf heeft.
Als deze mensen nog maar half zo veel van hem houden als ik doe, dan zit hij perfect.
Gelukkig ben ik daar wel van overtuigd, dat is mijn enige troost.

Hem laten gaan, is het pijnlijkste wat ik ooit heb moeten doen in mijn leven. Het verdriet en gemist is ongelofelijk fel.

Ondertussen heeft de roedel zich aangepast, is de rust voor de hondjes wedergekeerd en Rocky voelt zich steeds beter bij zijn nieuwe mensen....

Gelukkig heb ik 1 knappe dochter van hem, ons zwart phantom meisje Zohra 🩷

16/04/2026  Tamara